Pa-rant

Sinasanay ko nalang sarili ko manahimik sa mga problema ko. una, wala namang may pakialam. ipost ko man sa blue app or ichika sa mga kakilala. wala namang mg babago sa sitwasyon ko. natutunan kong manahimik at iiyak nalang. tinatanong ko ang Diyos kung bakit. as far as I remember, I was very eager to live life with humbleness. lage ko sinasama ang panalangin at pag samba. but lately napapansin ko na lalong bumibigat ang mga nang yayari sa buhay ko. gang sa natuto akong magalit, at hindi na basta basta nag wowork ang mga affirmations at even Bible verse. Naniniwala pa din ako sakanya pero hindi na ako yung katulad ng dati na lageng laman ng simbahan, at lageng salita niya ang mga pinopost at sinasabi sa kapwa ko. Ive learned alot in life. Sinasarili ko nalang ang pag bubuild ng personal relationship saknya kapag ng iisa ako at nag daramdam. tinatawag ko sya. hindi ko na binobroadcast ang faith ko sa mga ka church mate at sa lahat. I chose to silence my faith. ngayon sinasabi ko sa sarili ko na, God always knows whats in my heart. and thats enough.

• faith
• dailyrant
• lifestruggle