Diary 1.

Ang dami nangyayari. Idk if ako lang nakakafeel but kanino ba dapat ako magrant? I dont feel like myself. Ang hirap ibangon ng sarili no? It's like ikaw yung nagbibigay ng payo pero sometimes you wish someone said the same thing to you that time. Life happened. Hindi ko alam if saan pupunta. I am so lost na parang I became comfortable sa safe zone ko. Ayaw ko na umalis. Some people said, sayang daw. Matalino ako, masipag. Pero sayang. Ramdam ko yung bigat ng lahat bawat paglipas ng araw. Hindi ko alam if dahil lang tumatanda na ko or maybe because I am so exhausted na naiisip ko na ang bawal gawin ulit. I wanna run. Pero saan? I wanna cry, pero kanino? Ang hirap naman neto. Sobrang hirap, Lord. Ayaw ko na maging fighter mo. Can I just give up and let go? Can I just go there? Pagod na pagod na ko.