Santol Days

Hindi ko alam kung ako lang, pero may something talaga sa santol na nakaka-miss ng childhood. 'Yung tipong simpleng prutas lang, pero ang daming memories na kasama. Pag binuksan mo siya, ang asim pero ang sarap—lalo na pag may konting asin o bagoong sa gilid. Minsan sinasawsaw pa sa toyo’t kalamansi. Kahit ganun lang, solve na. Santol reminds me of summer afternoons, ng mga panahong walang iniisip kundi kung sino ang may pinakamaraming buto sa plato. Hanggang ngayon, favorite ko pa rin—hindi lang dahil masarap, kundi dahil may kurot ng alaala sa bawat kagat.

• Throwback